Eigen verantwoordelijkheid

Column Marja Morskieft: Eigen verantwoordelijkheid

Een leefstijldeskundige, de heer Vollebergh uit Nijmegen, reageerde in de Volkskrant van 29 oktober  op de voorspelling dat er steeds meer mensen een vorm van dementie zullen ontwikkelen in de nabije toekomst. Er zijn zorgen over de betaalbaarheid van de zorg, en de beschikbaarheid van zorgpersoneel.

Hij benadrukt nog maar eens wat wij allemaal wel weten: gezond leven betekent minder (snel) ziek worden. Een open deur. Maar ook slechts een deel van het verhaal.

snoepenEigen schuld- dikke bult

Hij zou graag willen dat we koekjes lieten staan, en elke dag zwoegend op een gietijzeren fiets door de polder ploegden, in plaats van elektrisch voortbewogen: dat zou ‘enorm in zorgkosten’ schelen. Ik voel me meteen aangesproken, met mijn nieuwe scootmobiel. (Lui geboren)

Het is het oude ‘eigen schuld- dikke bult’ (neo-liberaal) verhaal, past in de denktrant  ‘je kiest je eigen geluk, het leven is maakbaar’.

Voor het gemak vergeet hij dat je als kind niet kiest waar, in welk gezin, milieu en wijk je geboren wordt. Met welke genen.

Dat iedereen zelf verantwoordelijk kan is voor zijn leven en gezondheid en het de kant van het zorg-loze geluk op kan sturen, is een illusie, als je maar een beetje weet van beïnvloeding door commercie, de gevolgen van een vervuild leefmilieu. Het jongetje dat hier hele dagen door de wijk zwerft met een literfles frisdrank en een gezinszak chips, bij wijze van lunch, heeft een ander startpositie als het jongetje dat als vanzelfsprekend ontbijt met havermout met blauwe bessen en met zijn ouders naar een culturele voorstelling gaat.

Solidariteit

Hij geeft zijn betoog nog een venijnig randje door ook de solidariteit in de zorg op de korrel te nemen.

Waarom, inderdaad, meebetalen aan inerte, zuipende, fastfoodetende zorgconsumenten, ga je bijna denken? De aanwezigheid van goede en toegankelijke zorg, vormt voor veel mensen een excuus ongezond (risicovol) te leven, is zijn stellige overtuiging. En solidariteit kost geld!

Zou hij ook niet solidair willen zijn met kinderen met een spierziekte, vraag ik me af? Jonge mensen die een herseninfarct krijgen? Voetballers met een hartstilstand?

Wat als hij zelf wordt aangereden door een bus? Een onomkeerbare sportblessure krijgt? Zich verstapt van de trap en een dwarslaesie oploopt? ALS krijgt, ondanks het feit dat hij duursporter is en vegan eet? Zullen we dan ook maar niet solidair meebetalen aan zijn zorgkosten?

Geitenkeutels uit Polen

Het is een illusie dat alle ziekte, lek en gebrek, pech en ongeluk in het leven  te voorkomen is door zuiver op de (gezondheids-) graat te leven. Positief te denken, chakra’s op te schonen, geitenkeutels uit Polen te eten, of wat kwakdenkers die het licht gezien hebben ook maar verzinnen.

Voelt vast wel lekker dat je zelf verantwoordelijk bent voor je geluk, zolang je niets serieus onder de  leden hebt.

Als chronisch ziekendeskundige neem ik nog maar een speculaasje bij de thee. Muziekje erbij, schijnt ook heel gezond te wezen.

Marja Morskieft
November 2019

Fotografie: Maxim Wermuth

Muziek: The Doobie Brothers  Listen tot he music : https://www.youtube.com/watch?v=GVgMzKMgNxw

Dit bericht heeft 4 reacties
  1. Prachtig, recht uit het hart, geschreven. Je beschrijft een “gevoel” dat mij ook regelmatig bekruipt en dan vraag ik me af wat ik beter had moeten/kunnen doen om te voorkomen dat ik ziek zou worden. Wie het weet mag het zeggen, want ik zou het niet weten.

    Ook alle (vast goedbedoelde maar ongevraagde) mailtjes die ik krijg van zorgverzekeraars die allerlei “blijf gezond” zaken aanbieden of korting geven op de sportschool storen mij enorm, ze doen soms zelfs best “pijn” want je wordt weer eens met de neus op de feiten gedrukt.

    Jouw stukje verdient wat mij betreft een plekje in alle kranten!

  2. Het is de manier waarop wij in het Westen denken: altijd gebaseerd op schuld en boete. Had je maar dit gedaan, had je maar dat gelaten, dan was het allemaal veel beter afgelopen. We geloven veel te weinig in Karma, in het noodlot. Als je buiten loopt en het gaat regenen, word je nat. En wij Westerlingen denken er dan achteraan “dan had je maar een paraplu mee moeten nemen:”
    Hou dat altijd in je achterhoofd: niks eigen schuld, dikke bult!

  3. HALLO NELLEKE, JE HEBT GROOT GELIJK, NIEMAND KAN ER WAT AAN DOEN ALS HIJ OF ZIJ GETROFFEN WORDT DOOR EEN ZIEKTE IN ZIJN LEVEN EN ZIJN OF HAAR HELE LEVEN MOET OMGOOIEN.OOK IK ZIT IN EEN SCOOTMOBIEL EN SOMMIGE MENSEN DENKEN DAN DAT JE TE LUI BENT OM TE LOPEN.AAN MIJN NEUS IS NIET TE ZIEN DAT IK TOEVALLIG MS HEB EB ALLEEN NOG KLEINE STUKJES KAN LOPEN, WEL MET BEHULP VAN EEN ROLLATOR., OP VEEL BEGRIP HOEF JE NIET ALTIJD TE REKENEN,HOEFT OOK NIET,IK RED MIJZELF NOG WEL, MET BEHULP VAN MIJN LIEVE, VERZORGENDE MAN.IK “SPORT”
    2X PER WEEK BIJ DE FYSIOTHERAPIE EN DAT HOUD MIJN SPIEREN NOG ZOLANG MOGELIJK OP KRACHTEN HOOP IK. MAAR IK HEB HIER OOK NIET OM GEVRAAGD,HET KOMT ZOMAAR, ROND JE 30E OP JE PAD EN JE MOET ER MAAR MEE ZIEN TE DEALEN!.
    ANDERS ETEN OF ANDERS LEVEN, HET HAALT ALLEMAAL NIETS UIT. NU MAAR HOPEN DAT HET NIEUWE MEDICIJN NOG IETS VOOR ALLE MS-ERS KAN BETEKENEN.

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *