skip to Main Content
Goede Voornemens

Goede voornemens

Column Marja Morskieft |

Het is verleidelijk om aan het eind van het jaar in verbijstering of moedeloosheid om te zien. Wat is er toch allemaal gebeurd? Hoe heb ik dit volgehouden? Ik doe dat graag, me in zelfmedelijden wentelen. Daar is al-tijd alle reden toe! Het was me de ellende wel afgelopen jaar.

De ellende van 2019

vijf voor twaalfLieve, onmisbare mensen die plotseling uit de tijd raakten en hun geliefden ontredderd achterlieten.

Een zorginstituut – contradictio in terminis – dat geen boodschap had aan de positieve ervaringen van mensen met MS met een werkend, relatief goedkoop medicijn (Fampyra) en ze een jaar in onzekerheid liet over vergoeding. Alsof het over hoestbonbons ging.

Het VN Verdrag Gelijke Rechten voor mensen met een beperking dat een vrijblijvend verdrag bleek voor deze regering: de positie van mensen met makke is er alleen maar op achteruit gegaan.(* ) Vooral financieel. En dat is heel bepalend: heb je geen geld/werk/onderwijsmogelijkheden, dan kun je niet volwaardig meedoen in de maatschappij. Wordt je als vanzelf als randgeval gezien. Blijf je afhankelijk van liefdadigheidsshows op tv of gratuite fietstochten de berg op.

De politieke trend die macho schreeuwers of slinkse alt-rechtsadepten voortdurend  het woord gaf.

De klimaatcrisis en de aarde die daarvan de dupe zal worden. (De klimaatontkenners, ontferm u over hen)

Een virulent virus dat me maanden slechtziend deed rondstrompelen, zodat ik de hoogtepunten van het jaar miste: de vakantie, een kunstproject, de première van een aangrijpende MS documentaire, de herfstkleuren.

Plannen en voornemens voor 2020

Genoeg reden om niet meer om te zien. En me te verheugen op wat komen gaat. Plannen en voornemens te maken als:

We mobiliseren alle rollende collega’s om, er illustratie van onze eisen voor gelijke behandeling in woord en daad, iets cruciaals plat te leggen. Het Rottepolderplein, het Binnenhof, een datacentrum, ideeën zijn welkom. Als dolende boeren het kunnen, lukt het ons zeker. Onderweg collecteren we voor een rechtszaak- tot aan de Hoge Raad, waarin we de politiek dwingen zich aan internationale verdragen te houden, in ons geval: toegang tot werk, onderwijs, huizen. We eisen bestaanszekerheid en een jaarlijkse zon- dan wel cultuurvakantie.

We stemmen bij de eerstvolgende verkiezingen allemaal op een mens met makke zodat een van mijn superslimme vriendinnen met een dwarslaesie minister- president wordt.

Mijn hele wijk legt geveltuintjes aan, er komen eetcafés  op elke hoek. De kinderen die nu op straat zwerven en opkijken naar de dealertjes die op hun scooters door de wijk scheuren krijgen gratis muziekles en geven een jaarlijks concert voor de wijkbewoners. Ik heb als voorwerk  de wijkopbouwwerkster, de wijkregisseur en de projectleider wijkaanpak al benaderd en de eerste terugtrekkende bewegingen van hun kant zijn al waargenomen. Maar ik ben goed in zeuren en drammen.

Ik ga weken aan zee lanterfanten – welke zee dan ook – en leren de cello te bespelen.

Ik leer mijn kleinkind het wonder van het alfabet waarna hij me nóg vaker zal corrigeren wanneer ik De Wind in de wilgen voorlees.

En aan het eind van het jaar kijk ik tevreden terug. Aan de slag.

Marja Morskieft

december 2019

Fotografie: Maxim Wermuth

(*)

  •  de uitvoering van het VN-verdrag Handicap moet minder vrijblijvend;
  •  de Rijksoverheid – het kabinet – moet waar nodig meer afdwingen of centraal regelen, zoals bij maatregelen voor toegankelijkheid, werk en inkomen, met harde doelen;
  •  veel meer gemeenten moeten aan de slag met lokale inclusie-agenda’s;
  • vervoersvoorzieningen zoals Valys moeten beter (geen kilometerbudgetten en minder rompslomp);
  • het openbaar vervoer moet sneller toegankelijk worden gemaakt;
  • oplossingen voor de verslechterende inkomens- en arbeidsmarktpositie van mensen met een beperking of chronische ziekte;
  • snel meer toegankelijke woningen, geen vrijblijvendheid bij verbouwen van woningen en kantoren en voldoende woon-zorgvoorzieningen.

 

Muziek: Nicolas Altstaedt Adagio cantabile, Haydn

 

 

 

Dit bericht heeft 1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top