Bewegen: een wereld van verschil

Bewegen kan voor MS-patiënten een wereld van verschil betekenen


Regelmatig bewegen is belangrijk. Dat geldt voor iedereen en de voordelen zijn algemeen bekend. Je wordt er gezonder en fitter van, je voelt je vaak een stuk vrolijker, en samen met anderen sporten en bewegen is ook een prima manier om nieuwe contacten op te doen.

Bewegen en MSHelaas is bewegen niet voor iedereen even makkelijk, weten MS-patiënten maar al te goed. Want hoe pak je dat aan? Hoe begin je, hoe benut je de mogelijkheden die er wel zijn en hoe accepteer je tegelijkertijd dat niet alles kan?

Gespecialiseerd verpleegkundige Hester Bongenaar weet als geen ander dat juist voor mensen met een beperking bewegen enorm belangrijk is. Ze werkt in Eindhoven met MS-patiënten en mensen met Parkinson en stimuleert haar patiënten nadrukkelijk om te gaan bewegen.

“Als je jezelf fit houdt door te bewegen, voel je je ook beter en ben je lichamelijk krachtiger. Dan kun je je problemen beter aan en heb je meestal ook meer contact met de buitenwereld. Juist door in contact te komen met andere mensen, vooral via sport, zien we dat mensen ontzettend opknappen.”

Zelfvertrouwen en eigenwaarde

Dat ervaarde ook Richard Kluwen uit het Brabantse Berkel. Golf bleek hem fysiek, maar vooral mentaal een boost te geven. Hij greep naar de clubs toen hij steeds vaker te maken kreeg met uitval van spieren. “Als je golft, moet je aan golfen denken, aan je swing, niet aan wat je nog moet doen. Dat gaf mij heel veel rust.”

Bewegen: ook golfen kan

Richard Kluwen op de golfbaan

Aanvankelijk gebruikte hij nog een scootmobiel, waarbij hij moest staan en lopen. Toen dit te zwaar werd stapte hij over op een paragolfer, een speciaal karretje waarin hij zittend kan rijden tussen de holes. Als hij moet afslaan kan hij het stoeltje voorover buigen zodat hij ondersteund kan staan. Hij wordt wel eens raar aangekeken. “Mensen kijken naar iets wat anders is. Maar als ik groen haar zou hebben, zouden ze ook naar me kijken.”

Richard ziet nu dat golf een heel grote rol in zijn leven heeft gespeeld. “Ook al heb je je beperkingen, je kunt desondanks het beste uit jezelf halen. Dat geeft je zelfvertrouwen en eigenwaarde. En juist dat was ik in het begin heel erg kwijt, want ik kon niks meer.”

Wandelen met een maatje

Wat golf voor Richard betekent, betekent wandelen voor Eindhovenaar Joost van Brunschot. Hij kreeg op zijn 49ste MS. Na de diagnose werd hij afgekeurd voor werk. Al snel besefte hij dat hij niet meer kon sporten zoals hij gewend was. “Ik merkte dat de sportschool niet meer zo lekker ging. Dus daarom ben ik op zoek gegaan naar iets anders. Ik had al een hond waar ik elke avond een rondje van een uur mee liep, dus toen dacht ik: waarom ga ik dat ook niet iedere ochtend doen?”

Nu wandelt Joost elke dag een kleine twee kilometer samen met een wandelmaatje. “Ik loop iedere dag met een andere buddy. Wandelen gaat nog prima, ik trek alleen een beetje met mijn been. Dat is naarmate de jaren vorderden wel wat erger geworden.”

Bewegen: wandelen met een wandelmaatje en de hond

Joost van Brunschot met zijn hond

Dat hij kan wandelen, is voor Joost van onschatbare waarde. “Het levert me zoveel op. Het plezier in mijn leven bijvoorbeeld. De hond vindt het leuk, ik vind het leuk en ik voel me happy. Ook al heb ik een beperking, ik ben intens gelukkig met de vrijheid die ik nu heb en de dingen die ik toch nog kan doen!”

Duwtje in de rug

Hester merkt wel dat de drempel om te gaan sporten voor MS-patiënten nog vaak hoog is. “Dat is met name zo bij mensen die al heel erg bekend waren met een sport voordat ze de diagnose MS kregen. Mensen die al jarenlang bij de badmintonvereniging gezeten hebben en nu moeten aankloppen met de opmerking dat ze wel weer willen beginnen, maar dat ze het niet meer kunnen zoals vroeger. Dat is echt heel moeilijk.”

Mede daarom kan professionele begeleiding van groot belang zijn. Hester: “Het geeft mensen zekerheid. Het stimuleert ze om weer van alles te gaan ondernemen. Vaak hebben ze wel een duwtje in de rug nodig, dus het is goed dat er doorverwezen wordt.”

Iemand die daar veel baat bij heeft gehad is de eveneens in Eindhoven wonende Mayke Muller. Haar wereld stortte in toen ze hoorde dat ze MS had. Ze dacht dat ze alleen nog maar thuis op de bank kon zitten. Totdat ze door professionele begeleiding haar angsten overwon en meer ging bewegen. “Het eerste wat je denkt is dat je niks meer kunt, maar vooral ook dat je niks meer mág. Je bent bang dat er dan nog meer fout gaat. Maar nu loop ik alweer 25 kilometer achter elkaar!”

Dat duwtje in de rug, de eerste stap zetten en een beetje steun krijgen, kan dus een wereld van verschil maken.

Wil je meer weten over Uniek Sporten Brabant, of over sporten voor mensen met een beperking, ziekte of aandoening in het algemeen? Kijk eens op:

Uniek Sporten Brabant
Alles Over Sport

Naar de Inhoudsopgave MSzien 2019, nr. 3

Dit bericht heeft 1 reactie
  1. Ik ben het helemaal mee eens . Ik heb ook Ms en wandel elke ochtend 1,5 a 2 uur ik voel me dan veel beter en fitter die dag . Ik ga ook fitness onder begeleiding daar voel ik mij ook beter bij.

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *