Duurzaam verbouwen

Blog Ania: duurzaam verbouwen. Het startschot

Verbouwen. Aanbouwen. Uitbouwen. Aanpassen. Whatever…

StartschotNa vele gesprekken en adviezen gaan we eindelijk ‘duurzaam’! It’s showtime. Daar zie ik trouwens ontzettend tegenop. Dat begrijpt u, toch? Graven, slopen, lawaai en (bouw)stof, vreemde mensen over de vloer. Correctie: überhaupt geen vloer. Die moet open en vlak gemaakt worden, vernieuwd. Weg met de obstakels en hindernissen! Drempelloos wonen, hé. Dát is pas ‘duurzaam’! Rolstoelproof, bedoel ik in deze setting.

No time to waste

Verbouwing, dat is de beste optie voor ons en dit huis. Neuroloog en ergotherapeut zijn het unaniem met ons eens. MS is ongeneeslijk en progressief, hier is geen woord Frans bij. Zorg nu voor straks. Ook: no time to waste. Dus de badkamer en slaapkamer gaan verhuizen naar beneden.

Gelijkvloers

Oké: ik snap dat je enkele aanpassingen beter nu kunt doen. Groots aanpakken. Zoals die badkamer en slaapkamer beneden. Het scheelt mij de energie (en tijd én ‘ongelukjes’) als ik niet meer de trap hoef te beklimmen. En… wat als klimmen mij niet meer lukt? Eng idee! Alles moet vlak, gelijkvloers, ook handig. Tegenwoordig presteer ik om te struikelen over de sokken op de vloer (die horen hoe dan ook in de wasmand, toch?! Ik wil niet zeuren, hoor…).

Tillift? No way!

Bredere deuren, kozijnen enz., geen problemen mee. Stoer! Maar: een ruimte voor de tillift naast mijn bed?! WAT?! Dát is echt een stap (of meer) te ver! Mijn ergotherapeut heeft óf het gevoel voor zwarte humor of is de zwartdenker himzelf. Dát ben ik zeker niet, dus er komt geen ruimte voor de tillift naast mijn bed. No way! MS kan een (zwaar) invaliderende ziekte zijn, dat is mij inmiddels duidelijk gemaakt. Maar het geldt niet voor iedereen, hé? ‘De 1.000 gezichten van MS’, daar hou ik me aan vast!

Ik vind mijzelf best dapper, so far

Eerlijk: met een vleugje struisvogelpolitiek. Omdat het werkt! Ik probeer de situatie waarin ik zit echt te accepteren. Het laat zich raden: het valt niet altijd mee… Samen met manlief proberen we ons leven in ieder geval leefbaar te maken. Inclusief de positieve blik op de toekomst. Niet per se dat het straks beter wordt, maar wel dat het dan allemaal op zijn pootjes terecht komt (al zijn ‘de pootjes’ niet de mijne, snik, snik). Dus: de tillift past er nu zeker niet bij. Punt.

Showtime

Enfin, eerst de verplichte voorpret, het papierwerk. Daarna in de (bouw)stof. For the time being. Hoe lang is dat? Hoe overleef je een verbouwing?! Daar zie ik echt ontzettend tegenop. Tja, the show must go on. No time to waste.

Liefs, Ania

 

 

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *