Hakkendilemma

Blog Ania

Ik ben geraakt door een blog van Ilse: ‘Hakken’. Zo herkenbaar:  hakkendilemma. Schoenen niet kunnen wegdoen omdat ze zó mooi en zó vrouwelijk zijn, maar tegelijkertijd onmogelijk om te dragen. Bovendien, ze stammen uit de ‘goede’ tijden, vóór de MS diagnose… Sentiment?

Ik ben een meisjemeisje, altijd al geweest. In mijn kast staan (veel) geweldige hakken van zo’n 12 centimeter. Love it! Vroeger: hakken aan, de finishing touch. ‘Je trekt je schoenen aan en je voelt je zoals queen B. De wereld is jouw catwalk.’ Maar nu: erop lopen, niet meer te doen! En ondanks dat, ze staan er nog steeds in mijn kast! Ilse heeft dat extra onder mijn aandacht gebracht. Pijnlijk treffend. Waar wacht ik dan op? Wonder? Doorbraak? Wanneer? Naïef van mij, vind ik vandaag. Maar: gelukkig, ik ben dus niets anders dan de anderen. Een herkenbaar dilemma voor vele MS-patiënten. Troost! In ieder geval een excuus. Ach, ik laat ze toch nog maar in mijn kast staan…

Meisjemeisje

Mooie jurken, daar ben ik van. Lippenstift, dat niet. Nagellak, feestelijk, why not?! Een meisjemeisje, tenslotte. De jurken draag ik nog steeds, heel graag. Ik pas er zeker in. Dat is geen issue. Alleen: hakkendilemma. Dat is wel een issue. Zucht.

Racemonsters

Thuis heb ik sinds kort twee ‘racemonsters’. En: een hele mooie, sportieve en ook chique rolstoel. Snel! Mijn hakken passen er prima bij! Of staat dit gek samen? Ik zie het namelijk niet zo vaak… Of kijk ik niet goed? Ilse gaat tenslotte straks langs de olifanten (in de dierentuin), in de rolstoel, mét de hakken aan. Daar houd ik je aan! You go, girl! Doen! Nummer twee ‘racemonster’ is onze Happy (trouwens, vast nummer één: SUPER SNEL). Sterke, enthousiaste hulphond in spe. Hakken staan er ook prima bij! Maar dat zou ik je niet aanraden. Hardloopcollectie is wat meer bij hem van toepassing. Trouwens, mijn hardloopschoenen mis ik ook zeker in mijn garderobe. Gek, hè?

Bedankt Ilse!

Wat fijn dat de hakken met je mee verhuizen. Categorie: ik ben niets anders dan de anderen… Herkenbaar. Bedankt! Een meisjemeisje of geen, of zoals jij het zegt ‘vrouwelijke vrouw met een lippenstift en nagellak. Wulps’. Haha. Marilyn Monroe zei ooit: ‘Geef een meisje de juiste schoenen, en ze kan de wereld veroveren.’ Slik. Een heuse schoenfetisijst hier. Met MS. Life is cruel. Protest!

Liefs, Ania 

PS. Op de foto, jawel: benen in de lucht. Mét de lievelingshakken aan. Why not?! Lekker ‘wulps’, haha. Dat past goed bij een meisjemeisje. En vooral: ik kan er toch niet meer op staan. En lopen zeker niet.

Dit bericht heeft 2 reacties
  1. Hoi Ania,

    bedankt voor je mooie tekst en wat een eer dat mijn schrijfsel je inspireerde tot dit onderwerp. Heel fijn dat jij je mooiste hakken ook ging aantrekken. En ben benieuwd of ik in de toekomst een keer ‘jij met je hakken in het racemonster’ voorbij zie scheuren.

    In de IDFA documentaire MS van Suzanne Raes kwam het bewaren van je mooie schoeisel als dierbare herinnering ook voorbij. Het onderwerp leeft.

    Lieve groet,
    Ilse.

    1. Hoi Ilse, wat leuk! Een reactie van jou. Bedankt! Documantaire heb ik idd gezien… Jouw blog gelezen… De rest is geschiedenis, haha. Nogmaals bedankt! Groetjes daar, Ania

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *