In de voetsporen van topsporters

(Blog Ania)

Even mijn (gewaagde) gedachten met jullie delen, naar aanleiding van een blog van een sportpsycholoog over het belang van mentale begeleiding in de topsport: het voorkomen dat de negatieve gedachten gaan overheersen en mede daardoor uiteindelijk werkelijkheid worden.

topsporters‘Want als de druk hoog wordt, je te maken krijgt met tegenslagen, of het gaat niet helemaal zoals je wilt, dan is het niet zo gek dat er negatieve gedachten bij je opkomen.’ Nou, zeg nou eens eerlijk, daar komt ie: MS-patiënten lijken verrekt veel op topsporters!

Ik ben een echte fan van topsport. Toewijding, passie, talent en het harde werken. Wow. Respect! Af en toe beleef ik zelf een soort van ‘topsportdag’, haha. De dag door met het lijf dat absoluut niet meewerkt en zelfs tegenzit. En toch presteren: fysiek en mentaal, te verstaan. Herkenbaar issue? Het voorkomen dat de negatieve gedachten gaan overheersen en mede daardoor uiteindelijk werkelijkheid worden? Dat komt mij bekend voor…

Geen succes

Even bij het begin beginnen. Mentale begeleiding is mij niet vreemd. Psychotherapie is een vast onderdeel van het revalidatietraject. Want als je ziek wordt, komt er best veel op je af. En dan krijg je gegarandeerd de vraag gesteld: wat doet het met je, hoe ga je hiermee om? Om eerlijk te zijn is de combi ‘psycholoog en…’ niet succesvol gebleken, so far.

Onder het motto ‘wie niet waagt, die niet wintheb ik enkele uren met een medisch specialist doorgebracht. En vervolgens de therapie vroegtijdig afgebroken. Het werkte niet. Punt. En het ligt vast aan mij, hoor. Ik sta er blijkbaar niet open voor. Of ik weet het beter. Uitgesproken en zelfverzekerd. Zucht. Vaker gehoord. Explosieve combi, aldus manlief. Ook: handen vol aan.

Ta-daa!

Ziek zijn gaat vaak gepaard met extra emotie. Stress of angst komen beide vaak voor bij mensen met MS. Schaamte of schuldgevoel ook. Boosheid is echter de meest voorkomende emotie. Alle gevoelens kunnen het gevolg zijn van de ziekte zelf. Maar het zijn natuurlijk ook logische emoties die horen bij het verlies van een ‘normaal’ leven. Met somberheid of depressie tot het gevolg.

Want patiënten worden geconfronteerd met een chronische ziekte die ook nog eens een onvoorspelbaar beloop kent. Ta-daa: hulp van een ervaren psycholoog kan daarom uitermate welkom zijn. Ohh, waarom doe je zo dwars?!

Het sleutelwoord

De sportpsycholoog stelt dat de negatieve gedachten niet alleen komen, maar ook gaan. Check. Tip: je hebt ze en constateert ze zónder een oordeel. Last but not least: accepteer ze! Check. Dat komt mij zeker heel bekend voor.

‘Acceptatie’ lijkt hét sleutelwoord. Zelf de fysiotherapeut en ergotherapeut of een maatschappelijk werker vinden daar iets van. Ik zelf ook, maar het wil niet zeggen dat het me makkelijk afgaat. Masterclass. Ach ja, ook de topsporters moeten er blijkbaar hard voor werken. Troost.

Logisch

De vergelijking met de topsport kun je gerust krankzinnig, ongepast of vergezocht vinden. Mij doet het hoe dan ook goed. Ook omdat ik topsporters bewonder. En bemin. De sportpsycholoog eindigt met: Door mentale begeleiding kun je zelf nóg beter worden. Niet alleen fysiek, technisch en tactisch, maar ook mentaal.

Logisch toch? Jaaaa! Logisch! Beter worden wil ik wel! Dus: werkt het ook bij MS? Dan moet ik wellicht een nieuwe kans geven aan meneer/mevrouw de (sport)psychoog!? In dat geval ga ik niet meer dwars doen. Beloofd.

Liefs, Ania

NB: Op de foto absoluut geen topsporter, hoor. He-le-maal niet. Hoewel… soms voel ik me wel zo één. ‘Look in the mirrow. Thats your competition.’

 

Lees ook:

 

 

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *