skip to Main Content
Wees Jezelf

Wees jezelf

Als je chronisch ziek wordt, kun je meteen een dikke huid gaan kweken. Heb je ‘straks’ nodig (dé tip van vandaag). Zo ook ik. Door MS gaat het allemaal niet zo snel of soepel bij mij als het geeft vermoeden. Niets is wat het lijkt. Oog bedriegt. Dus nog één keer dan: IK BEN NIET DRONKEN. IK HEB MS (oké, het zit me hoog). Zo, het is eruit, nu verder…

Ik ben traag, onhandig en knoeierig in uitvoering geworden. Ik schrijf dit heel nuchter en nonchalant op. Maar… ik baal hier flink van! It’s so not me! Ik ben eerder heel geordend, wellicht een tikkie autistisch, dwangmatig en altijd handig GEWEEST.

Manlief scoorde daarentegen een (dikke) onvoldoende en knoeide thuis er lekker op los. Ik niet. Nooit. Totdat… ikke onhandig! Een bodemloze put, bron van mijn dagelijkse frustraties nu. Grrrr…

Niet vlot

Als ik bij de kassa in de winkel sta, gaat het gegarandeerd NIET vlot. Get over it Ania! Niet boos op jezelf zijn. Dat is de ziekte, aldus manlief. ‘Acceptatie’ is het sleutelwoord. En uitgerekend ik verzet me tegen een ‘goed psychologisch gesprekje met een professional’. Tja, daar hebben anderen bij de kassa niets aan. Het gaat eenmaal NIET vlot en dat is al voldoende om de blikken te vangen. Of zuchten. Of er wordt zachtjes met de winkelwagen in mijn lijf geduwd.

Sorry, hoor! Ik zou het héél graag anders willen. Maar ‘willen’ alleen is niet genoeg. Dus het blijft NIET vlot genoeg, vrees ik. ‘Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan’ (Belgisch schrijver). En deze quote dan: ‘Wees jezelf. Er zijn al zoveel kamelen.’ (Sorry, ik dwaal af.)

Nog een voorbeeld

Uit de auto stappen. Opeens best tijdrovend voor mij. Ik kom er wel uit de auto, hoor. Op eigen kracht, zeg ik met trots. Just: give me more time, please! En tijd heeft niet iedereen, het is mij wel duidelijk. ‘Of mevrouw last van haar rugje heeft?’ Wordt mij sarcastisch gevraagd omdat het weer NIET vlot genoeg gaat. Nee, last van MS, antwoord ik. Ohhhh, sorry! (Eerlijk: wel een hele oprechte ‘sorry’. Zand erover.)

Dikke huid is dus handig

Omdat het er niet beter op wordt. En ik kan me niet steeds iets blijven aantrekken van boze blikken, zuchten of sarcastische opmerkingen. Het is niet goed voor mij. Het voedt mijn eigen ‘monster’, inside. En hoe tem ik dit monster zonder een ‘goed psychologisch gesprekje met een professional’?! Zie je wel: eigen schuld, dikke bult! Ofwel: boontje komt om zijn loontje. Nog één dan: wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten (sorry again).

Gefrustreerd, geïrriteerd of chagrijnig, daar wordt je ‘lelijk’ van. Zei mijn moeder vroeger. Too much for me. Dan maar erop los (lang-zaam) knoeien. Who cares? ‘Wees jezelf. Er zijn al zoveel kamelen.’ (Die kon ik niet laten.)

Liefs, Ania

 

Dit bericht heeft 2 reacties
  1. Judith! Thnx. En ook: sterkte daar! Omdat het zo herkenbaar is… Tjonge. En de psycholoog… weet niet, hoor. Not my cup of tea. Maar bij velen werkt het goed. En dat telt! #jaloersss ?. Groetjes van mij

  2. Ohjee wat herkenbaar weer!! Genoeg kamelen inderdaad maar ja, moeilijk!
    Ik heb een paar gesprekken met een psycholoog gehad, het grootste voordeel voor mij: je hoeft geen rekening te houden met de gevoelens van je gesprekspartner als je met een psych praat, want ik merk dat ik daar altijd rekening mee houd. En dan ga je toch stiekem dingen opkroppen. Dus ik zeg dóen…

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top