skip to Main Content
Verandering
geert jan schrijft over e-health

Verandering

Blog Geert Jan: Verandering

Kennelijk zag ik er hulpbehoevend uit. Van een afstand zal hij het al hebben bedacht en toen zijn auto naast me stond kwam de vraag of hij mij kon helpen.

Het was eind april vorig jaar, tegen 17:30 uur. Op een straathoek stond ik stil, tegen de stoeprand. Hier kregen mijn taken even ontspanning. “Ja, graag”, wilde ik hem antwoorden, want ik voelde mij danig verrot. Toch zei ik met een glimlach: “Nee, bedankt!” Immers, wat kon hij voor mij doen? Ik wist het even niet!

20200403 verandering blog msweb geert janIk was op weg naar een adres van vrienden in de buurt. Het wordt gewaardeerd wanneer ik mijzelf bij hen uitnodig voor het avondeten. Zij hebben een druk gezinsleven, ik niet. Maar dit terzijde! Onder normale omstandigheden woonden zij 10 minuten verderop. Nu was ik nog niet halverwege en werd de samenwerking tussen mijn kin en de joystick steeds beroerder.

“Nou meneer Van der Hengst, eigenlijk is het nu wel eens tijd voor een nieuwe rolstoel.” Dat ik Van der Hengst werd genoemd verbaasde mij niet, dat andere wel. Ook al wist ik ondertussen dat na zo’n zeven à acht jaar de gemeente tot vervanging zou kunnen overgaan en had mijn Permobil C500 die leeftijdsgrens bereikt, op enkele minpunten na, reed het ding nog naar behoren. Oftewel, dit had ik niet verwacht!

De specifieke oorzaak weet ik niet meer, maar de grens was bereikt. Het was overduidelijk zonde om nog meer geld in het stukje techniek te pompen. Overigens, in feite was mijn rolstoel al compleet vernieuwd. Zover ik mij kan herinneren is zo’n beetje ieder onderdeel van wat kan worden vervangen ook daadwerkelijk verwisseld.

De toezegging had ik dus al op zak en sterker nog, ik had al een kleur voor bepaalde accenten mogen uitkiezen. Ik keek aanvankelijk ook uit naar mijn volgende metgezel.

Altijd leuk iets nieuws, toch? Andere vormgeving, extra voorzieningen en een uitgebreider beeldscherm. Maar er ontstond in toenemende mate ook een spanning, een tegenzin. Alles leuk en aardig, die veranderingen vreten ook weer energie. Trouwens, de huidige stoel en zeker het keuzemenu op mijn beeldscherm, kan ik bedienen met de ogen dicht. Bijna dan!

Een dilemma, waar ik objectief gezien enigszins in kan komen, ontstond enkele weken na de toezegging. Het was alsof de noodzaak van een nieuwe rolstoel onderstreept moest worden. Daar waar het leek alsof ik op een keiharde plaat zat, bleek dit ook te kloppen. Het deel van het zitkussen waar gel in zou moeten zitten was leeg, lek. De inhoud zat overal! Maar om weer €1000 neer te tikken voor vervanging was ook niet de bedoeling. Zo begon een periode van tweedehandsjes, lapmiddelen, stille hoop en een veelvuldig toch weer zere kont.

Zo kreeg ik die ene middag een zoveelste optie aangeboden. Thuis had ik het nog niet in de gaten, maar toen ik even later op weg ging naar dat adres 10 minuten verderop, ontdekte ik de keerzijde van dit alternatief. Het kussen zat goed, was lekker dik. Dusdanig dik dat ik eigenlijk de joystick ook hoger had moeten laten afstellen.

Wat een martelgang waren deze 10 minuten en ik was nog maar op de helft!

Geert Jan

Fotografie: Ali Huisman

 

Lees ook

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top