skip to Main Content

Interview met Jarno Gall

Interview Met Jarno Gall

“Je hebt maar één leven, daar moet je alles uithalen”


Jarno Gall, 24 jaar oud en geboren en getogen in de provincie Groningen. Zoon, schoonzoon, broer, partner, vriend, sporter en gepassioneerde kok. Allemaal termen die op Jarno van toepassing zijn. Een aantal jaren geleden is daar ook een andere term bijgekomen: MS’er.

Door Madelon Koster

Interview met Jarno GallIk heb Jarno afgelopen juni ontmoet bij de première van de documentaire over de grilligheid van MS, gemaakt voor MS Vereniging Nederland door studenten van de Hanzehogeschool Groningen. Jarno doet mee in de documentaire en we raken achteraf aan de praat. Hij is heel erg open over zijn MS en wil graag wat voor andere mensen met MS kunnen betekenen.

Jarno is pas 24, maar hij heeft zijn MS een plek kunnen geven in zijn leven. Dit leven is de afgelopen jaren flink veranderd. Hij kijkt echter niet naar wat er niet meer kan, maar juist wat hij allemaal nog wél kan. Hij heeft mooie plannen voor de toekomst.

We horen vaak van onze leden dat één van de eerste gedachten die naar boven kwam toen zij hoorden dat ze MS hebben, was dat hun leven zoals ze dat kenden voorbij was. Daarnaast heerst het beeld dat iedereen met MS in een rolstoel belandt. Dit zijn heftige en verdrietige gedachten en beelden, vaak veroorzaakt door onvoldoende kennis over MS en heersende beelden op internet.

Enerzijds maakt maar een klein percentage van de mensen met MS gebruik van een rolstoel. Anderzijds laat Jarno, net als vele anderen, zien dat je leven niet voorbij is na de diagnose en dat er nog heel veel mogelijkheden zijn. Als steun voor mensen met MS die net de diagnose hebben gehad en misschien ook in dezelfde levensfase als Jarno zitten, delen we graag zijn verhaal.

“Ik klapte in elkaar, was vol ongeloof. Ik wist niet wat me te wachten stond.”

Veel onduidelijkheid

Het begon toen hij 19 was: uitval in zijn linkerarm en rechterbeen. Jarno is opgeleid tot kok, zijn passie, en in deze periode werkte hij in een toprestaurant en maakte ontzettend lange dagen. De dokter dacht dat er een zenuw klem zat en gaf hem een middel mee om zijn lichaam te ontspannen. Met twee weken waren de klachten over. Na een tijdje kwam ze echter weer terug. Toen werd gedacht aan de gevolgen van een voedselallergie. Ook deze keer kwamen en verdwenen de klachten.

Het komen en gaan van klachten en de onduidelijkheid hierover hielden een tijd aan. Totdat Jarno, de dag nadat hij was wezen sporten in de sportschool, bijna verlamd tot aan zijn middel wakker werd. Lopen ging bijna niet meer. Via de huisarts belandde hij snel bij de neuroloog. Vijf dagen in het ziekenhuis volgden, met allerlei testen en een MRI-scan. De witte plekken in zijn hersenen en op zijn ruggenmerg, die de scans lieten zien, gaven voldoende duidelijkheid: MS.

Relapsing Remitting MS om precies te zijn. “Ik klapte in elkaar, was vol ongeloof. Ik wist niet wat me te wachten stond.” Vanuit dit ongeloof en de onzekerheid ging hij gewoon door met zijn leven, tot na een maand de klap kwam. “Pas na een maandje besefte ik hoe groot het is. Dat je huidige levensstijl niet meer gaat; een andere levensstijl staat om de hoek. Je moet ‘nee’ leren zeggen.”

De voornaamste klachten die Jarno nu ervaart zijn vermoeidheid, niet te lang stil kunnen staan vanwege pijn in zijn benen en pijnlijke handen. Ook raakt hij wat sneller geïrriteerd. Op dit moment werkt hij drie dagen in de week als allround medewerker in een restaurant vlakbij Groningen. Zijn uren en werkplek zijn met de tijd aangepast. “Als ik staand werk zittend uit kan voeren, dan doe ik het zittend.”

“Pas na een maandje besefte ik hoe groot het is. Dat je huidige levensstijl niet meer gaat; een andere levensstijl staat om de hoek. Je moet ‘nee’ leren zeggen.”

Relaties

Jarno en zijn vriendinJarno en zijn vriendin waren pas vier maanden samen toen hij de diagnose kreeg. Geen makkelijk begin van een relatie. “Ik heb haar gevraagd of ze wel met me door wilde. De toekomst is onzeker, je weet niet hoe het gaat lopen.” Zijn vriendin was echter heel stellig en koos voor hem, met of zonder MS. Ze zijn inmiddels al twee jaar samen en ze is een grote steun voor hem. “Ze heeft me overal mee naartoe getrokken.”

Qua vrienden is het helaas wat minder makkelijk gegaan. “Toen ik de diagnose kreeg, heb ik weinig meer van mijn vrienden gehoord. Ze doen dingen, zoals feestjes, waar ik geen energie voor heb. Deze vriendschappen zijn daardoor wat verwaterd.” Gelukkig zijn er ook andere goede vrienden op zijn pad gekomen. “Ze zijn in me geïnteresseerd en vragen hoe het met me gaat. Zij zien me niet als mindere.”

“Ik heb haar gevraagd of ze wel met me door wilde. De toekomst is onzeker, je weet niet hoe het gaat lopen.”

“Het wordt nooit onmogelijk”

“Mijn moeder zei altijd, ook voordat ik MS kreeg: je moet je niet opsluiten, maar je moet dingen ondernemen. En dat doe ik nu ook. De MS blijft; als ik niks ga doen wordt het niet minder. Ik vind dat ik zoveel mogelijk moet proberen, dingen moet ondernemen. Ik heb nog nooit zoveel gedaan. Nu ik weet dat ik MS heb, weet ik eindelijk wat ik wil; het heeft mijn ogen geopend. Je hebt maar één leven, daar moet je alles uithalen. Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar het wordt nóóit onmogelijk!”

Omdat zijn werk als kok fysiek lastiger wordt, heeft Jarno de keuze gemaakt zich te laten omscholen tot arbeidsdeskundige. Mijn laatste vraag aan Jarno is hoe hij zichzelf over vijf jaar ziet.

“Ik heb mijn studie afgerond en ben aan het werk als arbeidsdeskundige. Daarnaast huisje, boompje, beestje, hopelijk met een mini-Jarno. En ik wil mensen met MS helpen, ik weet zeker dat ik daar heel gelukkig van word. Ik zie alleen maar positiviteit.” Leven met MS zal voor veel mensen veranderingen vragen in hun leven, maar er zijn nog mogelijkheden te over.

Dit artikel verscheen eerder in het verenigingsmagazine van de MS Vereniging. Wil jij dit magazine ook ontvangen? Word dan lid! Alle leden krijgen dit magazine gratis toegestuurd. 

MS Vereniging Nederland: waarom je lid kan worden!

Eerder verschenen in MSzien nr. 4 – december 2017

Dit bericht heeft 3 reacties
  1. Wauw, Jarno,
    Wat super dat je je leven weer zo goed hebt opgepakt.
    En overal kansen ziet en er voor gaat.
    Succes met alles.???

  2. Fijn dat je het zo kunt Jarno ——– ik zeg altijd ……..positief blijven is zoveel leuker voor jezelf en de mensen om je heen.
    Natuurlijk moet je het kunnen en iedereen heeft andere beperkingen
    Succes

  3. Ik lees: Jarno heeft zij MS een plek kunnen geven. Dit is iets wat je nooit een plek kunt geven als het op je pad komt. Onze dochter was vanaf haar 12de bekend met de klote ziekte MS. Goed bezig, wilde graag werken, ondanks alles studie HBO maatschappelijk werk afgerond. Een paar jaar kunnen werken voor halve dagen, toen zwanger geraakt en daarna ging het bergafwaarts. Daarna enkele jaren wat rustiger vaarwater, toen vagina kanker,stoppen met de medicatie die ze had, daarna had haar lichaam vrij spel, het was een wrak, heel erg naar om te zien, verschrikkelijk.

    4 maanden revalidatie en helemaal rolstoelafhankelijk en andere dingen wat niet meer werkt.
    Dan ben je 40 jaar. Dus zij heeft het nu 28 jaar, zij is boos, verdrietig, en toch ook weer positief, maar echt nooit een plek kunnen geven, en ook dat de medicatie zoveel bijwerkingen heeft.
    Verdriet en zorgen lopen in elkaar over, dit gun je niemand en zeker niet op een zo jonge leeftijd deze diagnose te horen.
    Wens Jarno veel succes en liefde voor elkaar. Daar ben ik wel blij en dankbaar mee zij heeft een fijne lieve man en een schat van een zoontje van 9 jaar. Toch nog iets om voor te leven. Dat moet ook wel, anders kun je het niet aan met alle regelingen en betalingen met aanpassingen.

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top