skip to Main Content

Portretten

Kitty en Luuk twee jaar na hun trouwdag

Kitty (1967) en Luuk van de Berg (1964) leren elkaar begin 2000 kennen. In 2002 volgt een huwelijk. Kitty heeft Relapsing Remitting MS. Luuk heeft een ernstig progressieve vorm van MS. Een jaar na hun huwelijk is de hulp die Luuk nodig heeft te veel voor de thuiszorg. Een verhuizing volgt naar Nieuw Unicum in Zandvoort.

‘Na elke schub lever je een stukje in’

Jennifer Decauwer (1972) kreeg op 20 december 2000 de uitslag MS. Op dat moment zit ze wegens een depressie in de Ziektewet. Een verband met MS lijkt er niet te zijn. De depressie heeft Jennifer overwonnen, maar door MS is ze inmiddels arbeidsongeschikt verklaard. Met vallen en opstaan leert ze steeds beter met MS te leven.

‘Die cursus gunde ik mezelf’

Monique van Wijk is het voorbeeld van iemand die MS heeft maar die veel moeite heeft moeten doen om ook daadwerkelijk die diagnose 'te krijgen'. Niet de diagnose MS gooide haar leven in de war; dat deed het feit dat haar klachten niet serieus werden genomen of psychisch werden geduid.

‘Wat ik doe maakt me blij’

Mieke Frietman (1955) groeit op in Rotterdam als enig kind. Vooral van haar moeder krijgt zij veel culturele bagage mee en al jong weet Mieke dat zij kunstgeschiedenis wil studeren. Door haar MS stagneert haar carriëre met als gevolg zo weinig WAO-geld dat ze deels is aangewezen op de bijstand. Gelukkig is Mieke positief ingesteld.

Viermaal MS in drie generaties,

Daan weet al heel lang wat MS is. Daans vader had MS. En Daan zelf heeft het inmiddels ook. Toen kreeg zijn echtgenote Frouktje eveneens de diagnose MS. En, wat ze op dat moment nog niet wisten, hun oudste zoon Nico bleek eveneens MS te hebben. Het bizarre verhaal van viermaal MS in drie generaties.

Dat ik de RR-vorm heb vind ik nog wel leuk:

Ik heet per slot Richard Rozing. In eerste instantie reageert Richard alsof er niets aan de hand is. Hij blijft gewoon keihard doorwerken. Maar de realiteit haalt hem in. Verschillende Schubs zorgen ervoor dat hij zijn MS echt onder ogen moet zien. Maar gelukkig is er licht aan het einde van de tunnel.

Ellen Westhoek, een ontroerende clown

Ik wil beslist niet zielig overkomen, beklemtoont Ellen. En zielig is wel het laatste waar je aan denkt, als je Ellen ontmoet. Maar in het gesprek merk je ook de enorme wilskracht die Ellen moet hebben om haar keiharde strijd tegen haar progressieve vorm van MS vol te houden. Met veel steun van familie en andere mensen om haar heen.

Afscheid van mijn grote liefde

Annelies Konijnenbelt (1955) krijgt in haar zevenendertigste levensjaar de diagnose mogelijk MS. Na acht jaar komt daar de diagnose narcolepsie bij; co-morbiditeit: twee chronische ziekten tegelijk. De narcolepsie gooit haar leven overhoop. Noodgedwongen verruilt ze haar beroep van literair vertaler voor een baan in de horeca. Een ommezwaai van denken naar doen.

B & B in een leerlooiershuisje

Na bestudering van het boek 'De kleine dokter' van dr. Vogel, wist Levien voor zichzelf dat hij MS had. Hij was toen 27 jaar. Al snel kreeg hij gelijk. Na heel wat omzwervingen in Nederland, lijkt Levien definitief zijn draai in het Drentse Dwingeloo te hebben gevonden. Want, "het leven loopt zoals het loopt" is zijn motto.

Megan is mijn trofeetje

Een jonge moeder met MS, zelfs in haar postcode: zo haalde Judith Beverdam (toen 32) uit Steenwijk in juni 2000 het blad MenSen. Stralend met haar nieuwste aanwinst, haar dochter Megan, op de voorpagina. Haar tweede, want vijf jaar eerder kreeg ze haar zoon Leroy. Wij zijn nu ruim twee jaar later. Tijd om te zien hoe het er nu bijstaat in huize Beverdam.
Back To Top