Hulpmiddelen mee met verhuizen?

Wie afhankelijk is van hulpmiddelen kan door verhuizing naar een andere gemeente in grote problemen komen. Joyce  verhuist in 2019 van Lelystad naar Dronten. Haar rolstoel moet vanaf de verhuisdag door een ander bedrijf ‘opnieuw’ besteld en aangeleverd worden. Een aangepaste fiets wordt aangevraagd bij de nieuwe leverancier. Na zeven maanden mailen, bellen, wachten heeft Joyce …. nog niets. 

Kassa volgt mensen die verhuizen

Festivals ongeschikt voor rolstoelenJoyce is niet de enige die te maken heeft met bureaucratie. Kassa volgt al vier jaar lang mensen die te maken hebben met onnavolgbare bureaucratie in de zorg. Waar gaat het mis?

In het geval van Joyce zijn er vier partijen bij de hulpmiddelen betrokken: twee gemeenten en twee leveranciers: Welzorg Lelystad en Hulpmiddelencentrum Dronten. Die zouden allemaal met elkaar moeten communiceren, maar dat valt tegen….. Volgens directeur Eric Dijkstra van het Hulpmiddelencentrum kan het definitief overnemen van hulpmiddelen belemmerd worden door afwijkende contractcondities bij de verschillende gemeenten. Marieke Bendeler, directeur van branchevereniging Firevaned, zegt dat ze pleisters proberen te plakken op een systeem dat niet transparant is voor de burger en wat bedacht is door het ministerie.

Verhuizen is een knelpunt

Op 18 mei 2018 heeft minister Hugo de Jonge in een brief aan de Tweede Kamer het hulpmiddelenbeleid besproken en geanalyseerd. Een van de zes knelpunten is het probleem rondom verhuizingen. De minister wil vooral verspilling tegengaan en stelt dat gemeenten de hulpmiddelen onderling van elkaar over kunnen nemen. Welzorg onderschrijft dit en begrijpt dan ook niet waarom de rolstoel van Welzorg niet overgenomen kan worden door de nieuwe leverancier. (Een reactie van Welzorg staat op www.kassa.nl.)

Bureaucratie

De gemeente Dronten is geen eigenaar van het hulpmiddel. Het Hulpmiddelencentrum maakt gebruik van een leaseconstructie. “Het is aan het Hulpmiddelencentrum om een afweging te maken of het lopende contract van Welzorg wordt overgenomen of dat het Hulpmiddelencentrum zelf (binnen 25 dagen) een passend hulpmiddel verstrekt.

Indien zij het lopende contract van Welzorg overnemen gaat het om een administratieve handeling waar de inwoner in de praktijk geen last van mag hebben en het hulpmiddel kan blijven gebruiken”, aldus de gemeente. Als het Hulpmiddelencentrum kiest om zelf een nieuw hulpmiddel te verstrekken, moet deze volgens contractafspraken dus binnen 25 werkdagen worden geleverd. Joyce wacht echter al zeven maanden op haar hulpmiddelen. (Alleen haar oude rolstoel mag ze tijdelijk blijven gebruiken).

Burgemeester Jean Paul Gebben van Dronten is teleurgesteld dat hij tegen bureaucratische muren aanloopt en erger nog, dat de inwoners daar de dupe van zijn. Hij vindt dat dit efficiënter moet. De gemeente is dan ook met de aanbieder van de rolstoel in gesprek.

Achterstanden bij het Hulpmiddelencentrum

Het Hulpmiddelencentrum zegt te betreuren dat de levering van het hulpmiddel zo lang op zich laat wachten. “Het is een fusie-organisatie en op dit moment zijn we druk bezig met het implementeren van een nieuw softwaresysteem.” Volgens de directeur worden er momenteel achterstanden snel ingelopen en hij verwacht de achterstanden voor het eind van het jaar te hebben weggewerkt. De vertraging is volgens directeur Dijkstra dan ook geheel te wijten aan Hulpmiddelencentrum. “Wij betreuren de vertraging ten zeerste en bieden daarvoor onze welgemeende excuses aan.” Voor de volledige reactie van het Hulpmiddelencentrum zie de bron.

Urgentie ontbreekt

Volgens Illya Soffer, directeur van het netwerk Ieder(in), lijkt niemand de urgentie te voelen om echt iets te willen veranderen. “Niemand voelt zich voor het héle proces verantwoordelijk. De toegang is in handen van de gemeente en daar gaat al veel mis.” Volgens Soffer worden adviezen van professionals als ergotherapeuten in de wind geslagen. Mensen krijgen volgens Soffer te maken met bureaucratie, onheuse bejegening en gebrek aan deskundigheid. Ook zijn er problemen bij de levering, vooral voor complexe hulpmiddelen.

Verhuisconvenant

In januari 2019 heeft de VNG samen met de branchevereniging een verhuisconvenant afgesloten. Het doel van dit convenant is dat de klant bij een verhuizing nooit zonder een hulpmiddel komt te zitten. “Er zijn 500.000 hulpmiddelen in omloop. We zijn hard bezig om verbeteringen in het systeem en logistiek aan te brengen maar het grootste gedeelte gaat goed. Het lijkt beter te gaan met verhuisregeling.

Onze leden houden zich aan de regeling en we zien dat het steeds beter gaat”, aldus de directeur van branchevereniging Firevaned. Het Hulpmiddelencentrum is echter niet aangesloten bij de branchevereniging en zij hebben het verhuisconvenant dan ook niet ondertekend.

Het Hulpmiddelencentrum geeft aan dat hun voorkeur uitgaat om middelen van cliënten over te nemen als cliënten verhuizen naar een andere gemeente waar Hulpmiddelencentrum de opdrachtnemer is. Het Hulpmiddelencentrum beoordeelt dan of hulpmiddelen geschikt zijn voor de nieuwe woonomgeving, zodat de cliënt op deze wijze maximaal wordt ontzorgd.

Klachten

Als je een klacht hebben, kun je terecht bij de gemeente of bij de leverancier. En komen ze er daar niet uit, dan is er een onafhankelijke klachtencommissie waar de klacht neergelegd kan worden.

Bron: www.kassa.bnnvara.nl

Dit bericht heeft 1 reactie
  1. Die hele participatiewet is een drama. Onder het mom van maatwerk, wordt er willekeur bedreven. Regels zijn ondoorzichtig en als je de energie hebt, en hard van de toren blaast kun je best wat voor elkaar krijgen. Helaas hebben gehandicapten en chronisch zieken daar meestal de energie niet voor en daardoor wordt veel mensen tekort gedaan!

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *