Hulphond in wording

Blog Ania: Hulphond in wording

… En we noemen hem (of haar) Happy. De naam van de pup is er al, hihi. De pup in kwestie nog niet. Hulphond in wording. Een soort van toekomstige ‘therapiehond’. Ik heb jullie om hulp gevraagd en zo waar: ontzettend leuke reacties gekregen. Veel tips, ervaringen en suggesties. Genoeg om daar aan te kauwen. Zó ontzettend bedankt! En inmiddels zijn we eruit (Manlief heeft zijn zin gekregen. Hij wordt tenslotte het baasje.) Happy, dus. Vast een schatje.

Geen groot, stoer en sterk (droom)ras. Niets, nothing, nada. Het doet nog pijn als ik het opschrijf… Het is niet anders. Geen dobermann, dalmatiër of Duitse staande. Een ‘handzaam’ formaat, deze keer. Met minder trekkracht aan de riem. Minder kilo’s op mijn schoot of in de armen. En een echte knuffelkont graag! Maatje, die overal mee naartoe gaat. Ik heb er nu al zin in.

Aan diggelen

Blog AniaEen hulphond, een wens: de post kunnen lezen voordat het verscheurd is. Of vermalen, geknauwd, vernield. Tjonge, met de vorige viervoeter (wel een schatje, hoor) was het echt opletten en zeker er als ‘de kippen bij zijn’. Sprinten naar de voordeur. Te laat? Pech. Verscheurd. Aan diggelen. Een postopvanger of een (nog) duidelijker regel mochten niet baten. Post, dat was zijn dingetje. Nooit meer, dus! Happy moet de post met rust laten! Of zelfs brengen?! Hmmm, we kunnen het in ieder geval aanleren.

Duidelijke regels

Uiteraard geen verlaten broodjes in het park happen. Ook niet als ze belegd zijn met de biologische kaas of een gerookte schouderham, achterham, yorkham, casselerrib, whatever. Of minstens een kwartier lang de speurneus uithangen omwille van iets onweerstaanbaars in de bosjes. Ook niet graag rollebollen in verse eendenpoep. Nee, nooit meer!

En over een groen slootje kun je echt niet lopen, hoor. Zwemmen in zo’n drab is ook verboden! Duidelijke regels, toch? Netjes ernaast lopen en niet trekken. Goed luisteren naar de baas (en mij). Ohhh ja: ik kom je niet ophalen, hoor. Dé blik: ‘Heb je het tegen mij? Ik ben nog even bezig, hoor. Kom mij maar alvast zelf halen!’ Zucht. Herkenbaar?

Happy heeft ‘geluk’

Hoeft geen was uit de trommel te halen. Dat doe ik liever zelf. En dat kan ik nog zelf gelukkig. Eten of drinken aangeven? Doet manlief graag. Die zet nu hoe dan ook het lekkerste bakkie koffie. Dat kan Happy ook vast niet, hihi. Geen boodschappen in een mandje leggen (dat lijkt mij een mooie boel; lang leve hondenbrokjes, nooit genoeg). Het wordt een ‘makkie’: tegen mij aankruipen, naar mij luisteren, troost, warmte en veiligheid bieden. En zeker niet 20 keer per dag naar buiten NODIG moeten. I’ve got jah!

Eerst op zoek naar Happy. Correctie: eerst the holiday en ook verbouwing thuis. Rolstoelklaar maken. Reality. Daarna Happy. En de puppytijd en puberteit door. Spannend. Leuk! En maatwerk in training. Dat is trouwens goed toevertrouwd aan manlief. Er is maar één die het niet zo goed kan. Die niet consequent genoeg is. Dat ben ik. Zucht.

Liefs, Ania

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *