skip to Main Content

Blog Geert Jan

Risico

Dat ik verkramp en daardoor nauwelijks kan bewegen overkomt mij vaker als ik buiten ben, maar de vervelendste ervaringen heb ik bij de bushalte. Aan de basis hiervan ligt de combinatie van mijn kinbesturing en kou. Het grote nadeel van die joystick voor mijn kin is dat ik geen kraag kan dichtritsen of een sjaal dan dragen.

Spoed

Die middag diende ik mij om 14:30 uur bij de pedicure te melden. Daar het pas 14:00 uur was en ik weer met een haperende joystick werd geconfronteerd, lukte het mij zowaar om de irritatie hieromtrent om te zetten in iets positiefs en belde direct maar even naar Welzorg. De pedicure woont immers vlakbij.

Reageren

‘Volgens mij vertel ik hier mijn verhaal en zoek ik wat herkenning. Ik snap jouw reactie niet.’ Deze woorden kreeg ik op mijn bord. Iemand had op Facebook haar wanhoop en twijfels geuit. Met mijn reactie hierop sloeg ik kennelijk de plank mis.

Boos

Hoewel ik aanvankelijk een inhaalslag kon maken, heb ik de werkelijke, razendsnelle ICT revolutie niet meer kunnen bijbenen. Smartphone, tablet? Nooit in handen gehad. Appen, swipen? Nog nooit gedaan.

Prioriteit

Enkele uren daarvoor was ik op weg naar het winkelcentrum en constateerde ik dat de kinbesturing nogal makkelijk wegzakte. Dan ben ik compleet uitgeschakeld. Met een 'Verdorie', maar dan 4x zwaarder aangezet, onderstreepte ik mijn frustraties.

Voor Kees

Als ik vanuit mijn tillift het resultaat bestudeer is Kees al weer weg. Druk, druk, druk! Als eerste zie ik een mooie bekleding, gevolgd door dat wat niet gedaan is. Een nog nieuw onderdeel, wat ergens gemonteerd zou moeten zijn, ligt los in mijn rolstoel. Ik vind dat er maar half werk is geleverd

Inclusie

Stel je voor, een samenleving waarin iedereen de mogelijkheid krijgt om mee te doen. Of dat kan? Misschien. Het streven ernaar is wat anders dan het realiseren. Waarom kan ik niet positief vooringenomen zijn? Zie ik teveel beren op de weg?
Back To Top