skip to Main Content
Paniek

Paniek

Blog Geert Jan: Paniek

Sinds ik niet meer kan werken is schrijven een, al zeg ik het zelf, zinvolle tijdsinvulling geworden. Waarschijnlijk ook wel omdat ik dankzij MS geen potlood of penseel kan vasthouden. Vorig jaar deed ik overigens nog een poging om te schilderen met een penseel in mijn mond, maar dat was geen succes.

20200501 blog geert jan paniekDankzij een microfoon en een spraakherkenningsprogramma op mijn computer noem ik het maken van een tekst mijn nieuwe passie. Geen ellenlange, ingewikkelde blogs, maar gewoon over wat ik zoal meemaak. Of juist niet, zal hieronder blijken.

De ervaring heeft mij geleerd dat de noodzakelijke inspiratie vanzelf komt. De woorden rollen nu eenmaal niet als vanzelf uit mijn hoofd. Tot enkele jaren geleden werd ik nog wel eens onrustig wanneer ik niets kon bedenken om over te schrijven en in een dramatische, totaal onrealistische bui wel eens sprak van een writersblock. Tot ik ging beseffen dat er altijd wel spontaan een brainwave opduikt, waarop ik weer los kan gaan. Soms uit het niets, meestal terwijl ik ergens was, was geweest of nog zou gaan zijn.

In de huidige, onzekere wereld gaat het anders. Met mijn slappe lijf blijf ik veelal binnen en beleef weinig. De agenda is leeg, alleen gaat zowaar mijn huishoudelijke ondersteuning gewoon door. Trouwens, was het altijd al prettig leven waar ik woon, dat ik dankzij deze zorg dagelijks nog verschillende gezichten zie, is een geschenk. Hoezeer beide partijen dit ook proberen te minimaliseren.

Als ik zo objectief mogelijk naar mijn eigen blogs probeer te kijken, besef ik mij helaas wel degelijk dat de strekking iedere keer nogal negatief van aard is. In die zin dat het incasseren van een tegenslag meestal de kern is. Hoezeer ik mij voorneem om voortaan vrolijker te zijn, altijd overkomt mij wel weer wat, bijvoorbeeld betreffende mijn rolstoel of ziekte, waar ik dan weer wat over wil schrijven, moet schrijven. Maar door het binnen zitten kan ik gewoon geen tegenslagen ervaren. Mijn rolstoel krijgt de kans niet om kapot te gaan…

Nu moet ik dus echt graven naar inspiratie. Wat maak ik nu nog mee!? Het leed in de wereld wat mij bereikt maakt uiteraard indruk genoeg. Van corona om de hoek, in Tilburg of New York, tot de honger in Afrika. Voor de afwisseling stappen we maar over op praten over Netflix-series, het weer of dat er waar ik woon gelukkig nog geen ziekte is onder het personeel.

Of bijvoorbeeld over de Flip-flow’s die niet meer te leveren zijn. Paniek alom bij mij! Flip-wat? Het verbindingsstukje, een soort van schakelaar, tussen mijn katheter en urinezak. Vanuit mijn blaas is er een katheter tot halverwege mijn bovenbeen. De urinezak die ik aan mijn onderbeen draag, wordt via de Flip-flow op de katheter aangesloten. Indien nodig, bij wisselen van de urinezak of voor blaastraining, wordt de schakelaar op de Flip-flow op dicht gezet.

Toen de voorraad op raakte kon ik geen nieuwe bestellen. Maar op de valreep kon ik een vrijwel gelijkend alternatief scoren, de Tap-flow. Boeiende informatie Geert, bedankt! Niet dus, maar dit maak ik zoal mee!

Hopelijk dient de inspiratie zich een volgende keer op tijd aan, hoe kakkerdekak de aanleiding misschien ook zal zijn.

Geert Jan

Fotografie: Ali Huisman

Dit bericht heeft 5 reacties
  1. Beste Geert,

    Ik sluit me bij Martine aan. Ik vind je columns helemaal niet negatief! Jij loopt in je leven nou eenmaal vaker tegen moeilijkheden aan (of bent minder in staat die moeilijkheden aan te pakken) dan de gemiddelde mens. Het is zeer verhelderend om te zien hoe jij de zaken benaderd (juist met positieve kracht) en wat voel ik me klein als ik me bedenk hoe ik van sommige dingen kan balen, als ik zie dat jij van grote onmogelijkheden toch nog iets weet te maken. Respect daarvoor!

    En dat de flip-flow niet meer leverbaar was, is niet “Boeiende informatie, Geert. niet dus.” Dat lijkt mij een behoorlijk machteloos gevoel en van wezenlijk belang. Daar had je best een blog aan kunnen wijden!

  2. ‘Klik op het tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren.’
    Dan bestaat alleen de optie Msweb..
    Als ik je e mail adres gebruik:
    “Dat is geen geldig e mail adres’, ik krijg m terug;-(

  3. Lieve geert-jan
    Heel eerlijk, niet iedere keer lees ik jouw blogs. Maar als ik er aan denk en als ik de tijd kan vinden dan lees ik ze! Hoe je schrijft vind ik geweldig! Warme knuffel. Niet qua temperatuur maar qua gevoel?
    X Ĺies

  4. Beste Geert, ongeacht of jij nou inspiratie hebt of niet, ik ben altijd benieuwd naar je column.

    We zijn even oud, je woont in een wijk die ik ken (al woon ik in Amsterdam), en ik heb een progressieve vorm van MS, waardoor ik herken waar je tegen aan ‘loopt’.
    Meerdere malen heb ik pogingen gedaan je te schrijven, maar nu de afleidingen het kleinst zijn, is het er van gekomen.
    Ik vind de inhoud van je column eigenlijk zelden negatief, ik ben verrast door je optimistische kijk op de zaken. Maar misschien heb je een en ander gefilterd voordat je het op papier zetten. Tegelijkertijd ben ik van mening dat ongegeneerd mopperen op z’n tijd erg prettig kan zijn.
    Ik ervaar dat wanneer het lijf passiever wordt, de geest het moet overnemen. Ik vind het mooi te merken dat een levendiger geest bij jou is blijven bestaan.

    Groet en succes met deze crisis, ook mijn thuiszorg is gelukkig nog fit!

    1. Hallo Martine,

      Wat enorm leuk om een reactie van jou te krijgen. Allereerst om überhaupt een reactie te krijgen en dan ook nog eens op de manier hoe jij jezelf verwoord. Dank je wel!
      Altijd leuk om te horen wanneer iemand een blog graag lees. Ik ben zo enorm blij dat ik het schrijven heb ontdekt.
      Jij kent Stadshagen? Hoe ben jij dan in Amsterdam beland?

      Ik hoop trouwens dat je deze reactie goed kan ontvangen. Misschien onbenullig maar ik weet niet zeker of ik op een correcte manier op jouw verhaal reageer. Hopelijk helpt de beheerder van de website mij een beetje.
      Maar weet je je mag mij gerust een volgende keer op mijn e-mail adres benaderen:g.den.hengst@kpnplanet.nl.

      Wie weet tot een volgende keer

      groet,

      Geert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top