Hakken

Blog Ilse: Hakken

We verhuizen deze winter. Het huis waar we gaan wonen, is kleiner, dus het is verstandig als we de helft van onze spullen wegdoen. Nu sta ik al voor de derde keer vertwijfeld met twee paar laarzen in mijn hand. Moet ik die nou wijselijk weg doen omdat ik ze maar één keer in het jaar tien minuten aanheb? Ze hebben namelijk hakken, deze laarzen.

Mijn hakken verstoffen onder het bedTijdens mijn studietijd kwam het hakkendilemma op mijn pad. Voor mij gingen hakken gepaard met onzekerheid. Voor hakken moest je immers een vrouwelijke vrouw zijn en vrouwelijke vrouwen hadden charmante lijven en droegen lippenstift en nagellak. Als je naar die vrouwen keek, kwam het woord wulps in je op; wulpse vrouwen kwamen weg met hakken. Dat had ik ten minste bedacht.

Of ik een hakkenvrouw zou kunnen worden, betwijfelde ik zeer. Ik durfde al geen nagellak op te doen, laat staan lippenstift.

Een hogehakkenvrouw had ik uitgesloten, maar een dame met blokhakken zat er misschien wel in.

Het is in mijn leven gebleven bij de aanschaf van twee paar laarzen met blokhakken. Elegant noch wulps, maar toch geven ze me het gevoel een piepklein beetje bij de hogehakkenvrouwen te horen.

De hakken staan nu al een jaar of vijf onder mijn bed. Er zit een laagje stof op. Nu mijn benen lopen niet meer vanzelfsprekend vinden, zijn hakken een slecht idee. Dus vier ik mijn vrouwelijke zelfverzekerde momenten in mijn eentje voor de spiegel. Dan haal ik de laarzen onder mijn bed vandaan, stof ze af en ga er even op staan. En dan kan ik het niet laten om daar ook die ene jurk bij aan te trekken die ik nooit draag. Als ik dat allemaal aanheb, kijk ik mezelf triomfantelijk aan, om de laarzen daarna met een tevreden gevoel ver weg onder mijn bed te schuiven.

In de gang staat tussen de opgestapelde verhuisdozen een rolstoel. Die verhuist mee. Op de rolstoel ligt net als op de laarzen een laagje stof: ik gebruik hem zo nu en dan, bijvoorbeeld voor uitjes naar de dierentuin. Plots zie ik voor me hoe ik de volgende keer als ik in die stoel zit de hakken draag. Hoewel dit idee nog niet eerder in me opkwam, kan ik me er nu bijna op verheugen. Met mijn hakken langs de olifanten. Opgelucht stop ik de laarzen in een doos. Ik heb eindelijk een reden om ze in het nieuwe huis opnieuw onder mijn bed te leggen.

Ilse

Fotografie: Maxim Wermuth

Dit bericht heeft 2 reacties
  1. ik moest wel een beetje lachen om dit verhaal
    als je een vrouw bent wi je er altijd moi blijven uitzien
    daar horen ook mooie schoeneb bij

  2. Mooi! Gewoon houden die schoenen. Ik heb een vriendin die niet lopen kan- niet door MS- en ze heeft een fantastische collectie schoenen waardoor ze er altijd uitziet als om door een ringetje te halen. Een sexy rolstoeloutfit kan veel doen voor je welbevinden;-)

Klik op een tabblad om aan te geven hoe u wilt reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *