skip to Main Content

Doe wat je gelukkig maakt

Doe Wat Je Gelukkig Maakt

Kevser Altun komt het Douwe Egberts café bij Rotterdam Centraal binnen lopen. Een gesluierde jonge vrouw met een vrolijke uitstraling. Ze is van Turkse komaf en één van de ‘onzichtbare’ mensen met MS. In mei 2012 kreeg ze de diagnose. Dat veranderde haar leven, maar bracht haar ook iets nieuws.

Door: Isabelle de Jong

130605-mszien2-portret-Kevser-Altun-gelukkig-maaktKevser Altun (19) is geboren in Rotterdam, haar ouders in Turkije. Haar vader kwam in 1992 – samen met haar moeder – als docent Turks naar Nederland. Ze kregen drie kinderen, van wie Kesver de oudste is. Ze wist nog vrij weinig van MS toen de ze diagnose kreeg. Daarom bezocht ze op 29 november 2012 samen met haar moeder MS goes Live! in Nijmegen. Daar viel ze op, als één van de weinigen met een hoofddoek. Ze kijkt positief terug op de dag. “Het was fijn om andere mensen met MS te ontmoeten. Dan besef je dat je niet alleen bent”. En natuurlijk heeft ze er ook iets van opgestoken.

Turkije

In mei 2012 ging Kevser voor een weekend naar Turkije. Ze had al twee maanden last van de welbekende tintelingen in haar voet en been. Ook was ze snel moe en kon ze zich slecht concentreren. Een bezoek aan de huisarts gaf geen duidelijkheid over haar klachten. Maar een vermoeden was er wel. Haar moeder kende iemand in Turkije met MS en wist dat de diagnose er sneller gesteld kon worden dan in Nederland. Eenmaal daar kreeg Kesver een MRI-scan, een prednisonkuur en een ruggenprik. Ze reageerde er goed op, de klachten namen af. Binnen enkele dagen was het duidelijk: ze had MS.

Copaxone

Inmiddels heeft ze zes prednisonkuren gehad en Avonex gebruikt. Daar moest ze van de neuroloog echter na een week weer mee stoppen, waarom weet ze niet meer precies. Eigenlijk zou ze met Copaxone moeten beginnen, maar dat stelt ze het liefst zo lang mogelijk uit. “Elke dag spuiten, dat wil ik liever niet. Van de neuroloog mag ik er nog even mee wachten, maar bij een nieuwe schub moet ik toch beginnen”. En schubs heeft ze helaas vaak, ongeveer één keer in de vier of vijf maanden. “Elke keer krijg ik een kuur, die voor twee weken werkt. Daarna komen de klachten weer terug”. Maar Kesver is positief. Haar moto is niet voor niets: “Doe wat je gelukkig maakt en maak je geen zorgen”.

Fotografie

In november 2012 moest Kevser na twee jaar stoppen met haar studie gezondheidszorgtechnologie. Het werd fysiek te zwaar, wat zij erg jammer vond. Maar ze ontdekte iets nieuws: de fotografie. Voor haar vrijwilligerswerk – huiswerkbegeleiding aan basisschoolkinderen – ging zij een paar dagen naar Turkije om basisscholen te bezoeken. Tijdens deze reis maakte ze veel foto’s en ontdekte hoe ze leuk ze dit vond. Ook haar baas was erg enthousiast, vertelt ze, en stimuleerde haar hier iets mee te doen.
Ze besloot een cursus te gaan volgen en startte haar eigen blog: happymomentstoday.tumblr.com. Een mooie blog met prachtige foto’s, allemaal voorzien van een toepasselijk onderschrift. De titel van de blog kan geen toeval zijn: happy moments, gelukkige momenten. En inmiddels gaat het zo goed, dat ze gevraagd is om te fotograferen op een feestje. “Dit is iets wat ik leuk vind om te doen en waar ik zeker ook verder in wil gaan”.

Gelukkig zijn

Het lijkt een terugkomend thema te zijn in het leven van Kevser: gelukkig zijn. “Als ik dingen doe waar ik gelukkig van word en mensen om me heen heb die mij gelukkig maken, dan gaat het beter mij”, zegt ze. Een aantal vrienden is ze kwijtgeraakt na de diagnose. “Ik kan niet elke keer mee, en sinds ik stopte met de studie zie ik ze minder”. Wel heeft ze een paar trouwe vrienden die begrip tonen en zorgzaam zijn. Dat is haar moeder trouwens ook. “Zij trapt op de rem als ik weer eens te veel wil”. Zij heeft er het meeste moeite mee dat Kesver MS heeft, maar steunt haar zeker. Ze ging ook niet voor niets met haar dochter van Rotterdam naar Nijmegen voor MS goes Live!.

Reizen

Hoe Kevser de toekomst ziet? “Reizen, véél reizen”. Nadenken over wat ze wel en niet zou kunnen, doet ze niet. Ze durft het niet, bang voor wat haar ziekte kan veroorzaken. “Je ziet vrouwen in een rolstoel die niet veel meer kunnen, én vrouwen met kinderen en een baan”. MS is een onzekere factor, maar één ding gaat ze zonder twijfel doen: al reizend om de wereld de mooiste foto’s maken.

Op de foto Kevser Altun met haar broertje Ali Tugrab

MSzien jaargang 12, juni 2013 (2)

Back To Top